Αρχείο

Archive for the ‘Άρθρα Γνώμης’ Category

Hobby και Άτομα με πρόβλημα όρασης

Είναι ευρέως γνωστό στις μέρες μας πως οι απαιτήσεις της ζωής και γενικότερα οι υποχρεώσεις είναι πολύ αυξημένες, πόσο μάλλον για ένα άτομο με πρόβλημα όρασης που έχει να αντιμετωπίσει επιπλέον δυσκολίες. Γι’ αυτό όλοι αναζητούν λίγες στιγμές χαλάρωσης που τους είναι απαραίτητες για να πάρουν δυνάμεις και να γεμίσουν τις μπαταρίες του.

Στο παρόν άρθρο θα προσπαθήσω να σας παρουσιάσω τα hobby των ατόμων με τύφλωση καθώς και τους προσωπικούς μου τρόπους χαλάρωσης εστιάζοντας στην κηπουρική.

Γενικά στις μέρες μας τα ενδιαφέροντα των περισσοτέρων κινούνται γύρω απ’ την τεχνολογία. Ετσι τα περισσότερα άτομα τέρπονται σερφάροντας στο διαδίκτυο ή κουβεντιάζοντας [κάνοντας τσατινκ] μέσω προγραμμάτων και σελίδων κοινωνικής δικτύωσες π.χ. skype, facebook κλπ. Από αυτούς δεν θα μπορούσαν να εξαιρεθούν και τα άτομα με πρόβλημα όρασης και φυσικά εγώ. Εδώ θα μπορούσα να πω πως τα περισσότερα τυφλά άτομα περιορίζονται σε αυτό. Εκτός των άλλων είναι πολύ διαδεδομένα και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια-videogames [playstation] κλπ., που όμως δεν είναι προσβάσιμα στα άτομα με πρόβλημα όρασης.

Ελάχιστοι είναι πλέον εκείνοι που ψυχαγωγούνται κάνοντας κάποια άλλου είδους hobby. Για παράδειγμα λίγα είναι τα παιδιά που κάνουν ποδήλατο με την παρέα τους ή ή εκείνοι που γυμνάζονται με οποιονδήποτε τρόπο. Ακόμη λιγότεροι είναι εκείνοι που ασχολούνται με τη μουσική αν και τα τελευταία χρόνια λόγω και των δημοτικών ωδίων τα παιδιά έχουν αρχίσει να παρακολουθούν μαθήματα μουσικής. Σπανίζουν πλέον εκείνοι που ασχολούνται με ό,τι έχει να κάνει με τη φύση ή γενικότερα με δραστηριότητες που είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με το φυσικό περιβάλλον. Παραδείγματος χάριν λίγοι είναι που ψαρεύουν ή που κυνηγούν.

Πολύ λιγότεροι απ’ αυτούς είναι τα άτομα με πρόβλημα όρασης που έχουν παρόμοια ενδιαφέροντα λόγο αντικειμενικών δυσκολιών που όμως με καλή θέληση και υπομονή σχεδόν ξεπερνιούνται.

Προσωπικά ασχολούμαι ή συμμετέχω σε πολλές δραστηριότητες που έχουν ως αφετηρία τη φύση. Από πέρσι ασχολούμαι με το ψάρεμα, φέτος γνώρισα το κυνήγι στην πλούσια πανίδα του νησιού μου, άλλα το βασικότερο ενδιαφέρον μου είναι η κηπουρική. Με την κηπουρική ασχολούμαι από εφτά χρονών. Αρχικά στο χωριό μου, την Παναγιούδα Μυτιλήνης, ο παππούς μου ο οποίος ασχολείται με το αντικείμενο ερασιτεχνικά μου έδειχνε σιγά σιγά τα βασικά. Έτσι σταδιακά κοντά του έμαθα πώς να φυτεύω ένα φυτό, πώς να σκαλίζω, πώς να ποτίζω και γενικότερα την όλη διαχείριση ενός οικιακού κήπου.

Μόνο που είναι δύσκολο για ένα άτομο με πρόβλημα όρασης να οργώσει με τη μηχανοκίνητη φρέζα και να ραντίσει με την ψεκαστήρα. Γι’ αυτές τις εργασίες ζητώ τη βοήθεια κάποιου άλλου. Για το φρεζάρισμα υπάρχει λύση. Ο κήπος μπορεί να σκαφτεί με το πατόφτιαρο ή με το δικράνι-λισγάρι όπως λέγεται.Προσωπικά από το τέλος της άνοιξης μέχρι τα μέσα του φθινοπώρου διατηρώ κήπο δυναμικότητας εκατό περίπου φυτών. Ειδικότερα διαθέτω ντομάτες, μελιτζάνες, πιπεριές, αγκουριές και κολοκυθιές. Από σπαρτά έχω ρόκα, μαϊντανό, άνηθο, και βλίτα. Τα περισσότερα φυτά είναι αγορασμένα σε μικρά γλαστράκια από φυτώριο, μερικά όμως είναι φυτεμένα από σπόρο αρχικά σε γλαστράκια και έπειτα κάτω στο χώμα. Πριν φυτέψω τα φυτά έχω σκάψει το μέρος και το έχω εμπλουτίσει με κοπριά. Επείτα με την τσάπα φτιάχνω τα αυλάκια και τα σαμαράκια όπου φυτεύω τα φυτά. Στη συνέχεια θειαφίζω τα φυτά για να τα προστατέψω απ’ τις αρρώστιες.

Έπειτα από διάστημα ενός μήνα περίπου κάποια φυτά θέλουν στήριξη. Γι’ αυτό φτιάχνω μια κατασκευή με κομμένα καλάμια. Από εκεί και πέρα πρέπει να ποτίζω τον κήπο ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Κάποιες φορές θα χρειαστεί ράντισμα ο κήπος λόγο των πολλών ασθενειών και των εντόμων που απειλούν την παραγωγή. Προσωπικά αποφεύγω κάθε είδους φυτοφαρμάκου διότι πιστεύω πως είναι πολύ βλαβερά για τον άνθρωπο και για όλη την χλωρίδα και πανίδα της Γης. Παρόλα αυτά όταν χρειαστεί πάλι με τη βοήθεια κάποιου ραντίζω με βιολογικό φυτοφάρμακο. Εφαρμόζω λοιπόν όσα σας περιέγραψα παραπάνω και το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό τόσο από απόψη υγιεινής όσο και από άποψη γέυσης.

Κλείνοντας θα παρότρυνα κάποιον αν μπορεί να ασχοληθεί με την καλλιέργεια λαχανικών διότι τα πλεονεκτήματα είναι πολλά.Το κυριότερο όμως είναι η ικανοποίηση που νιώθει κανείς όταν βλέπει πώς από ένα σπόρο αναπτύσσεται και τελικά παράγει τους καρπούς του ένα φυτό.

Εγώ πάντως θα συνεχίσω να φυτεύω και να περιποιούμαι φυτά διότι μου αρέσει πολύ η όλη διαδικασία και είναι και εκτός των άλλων κάτι διαφορετικό από τις δραστηριότητες και τους τρόπους ψυχαγωγίας υπολοίπων.

 

Στράτος Εγγλέζος

[Έπεται και συνέχεια για τις χειμωνιάτικες καλλιέργειες]

Advertisements
Κατηγορίες:Άρθρα Γνώμης

Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης

Στις μέρες μας, κατακλυζόμαστε από μία πληθώρα μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Με πολλαπλούς τρόπους μπορεί κανείς έχοντας απλά πρόσβαση στο διαδίκτυο να κάνει έναν λογαριασμό στις συγκεκριμένες ιστοσελίδες ή στα εν λόγω προγράμματα και να αποκτήσει την δύνατότητα να έρθει σε επαφή με πολλούς διαδικτυακούς φίλους. Χρόνο με τον χρόνο, τα συγκεκριμένα μέσα διαδίδονται και η χρήση τους επαυξάνεται και διευρύνεται. Κατα πόσο όμως είναι προσιτά σε άτομα με προβλήματα όρασης; Τι δυσκολίες μπορεί να αντιμετωπίζουν οι χρήστες με ολική ή μερική απώλεια όρασης;

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από την χρήση των μέσων αυτών από τα άτομα με προβλήματα όρασης. Δύο είναι τα πιο διαδεδομένα προγράμματα ανάγνωσης οθόνης το jaws και το supernova. Με τα προγράμματα αυτά και όπως χρησιμοποιούν και τον ηλεκτρονικό υπολογιστή αντιστοίχως χρησιμοποιείται και το facebook και το skype ή και όποιο άλλο παρεμφερές πρόγρραμμα ή ιστοσελίδα. Οι εφαρμογές αυτές, αναγιγνώσκουν την οθόνη του ηλεκτρονικού υπολογιστή και διαβάζουν φωνητικά στον χρήστη οτιδήποτε αναγράφεται σε αυτήν. Όσο για την πλοήγηση; Αυτή γίνεται από το πληκτρολόγιο και μόνο από αυτό. Υπάρχουν όμως και πολλά προβλήματα τα οποία καθιστούν τις ιστοσελίδες και τα προγράμματα αυτά δύσχρηστα και σε ορισμένες περιπτώσεις απρόσιτα.

Παρόλο λοιπόν που τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αφορούν όλο ή τουλάχιστον το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας κοινότητας των ανθρώπων δεν έχουν ασχοληθεί ιδιαιτέρως με τα άτομα που αντιμετωπίζουν κάποια αναπηρία. Εξαιτίας αυτού, στις περισσότερες των περιπτώσεων καθίστανται δύσχρηστα ως ένα βαθμό από τα άτομα με απώλεια όρασης. Και αυτό γιατί καμία από τις εταιρίες κολοσσούς που έχουν αναλάβει την δημιουργία των προγραμμάτων και των ιστοσελίδων αυτών, δεν έχει σκεφτεί να λάβει υπόψη την γνώμη των ατόμων που έχουν πρόβλημα όρασης και όχι μόνο. Έτσι λοιπόν δεν είναι απολύτως προσπελάσιμα αφού δεν είναι συμβατά με τους αναγνώστες οθόνης. Πολλά είναι τα προβλήματα που καλείται να αντιμετωπίσει ένα άτομο που είναι χρήστης του face book αλλά εξίσου σημαντικά είναι και αυτά που αντιμετωπίζει στα προγράμματα διαδικτυακής επικοινωνίας αφού οι εταιρίες – δημιουργοί δεν έχουν σκεφτεί να συμπεριλάβουν στους κώδικες των προγραμμάτων τα χαρακτηριστικά εκείνα που βοηθούν στην πλοήγηση όσων δεν βλέπουν. Για τον λόγο αυτό είναι αναγκαία η δημιουργία των κατάλληλων πρόσθετων για τα προγράμματα ανάγνωσης οθόνης που χρησιμοποιούνται από τα άτομα με προβλήματα όρασης τα λεγόμενα σκριπτάκια. Ιδιωτικές και εθελοντικές στις περισσότερες περιπτώσεις πρωτοβουλίες συμβάλλουν ώστε να γίνει η πλοήγηση ευκολότερη και η χρήση των προγραμμάτων προσιτότερη.

Θα ήταν ενδιαφέρουσα κίνηση των εταιριών (Face book, Skype, MSN, κ.λπ.) αν έρχονταν σε επαφή με άτομα από την κοινότητα των τυφλών κατάλληλα για να τους κατατοπίσουν σχετικά με τα προβλήματα που καθημερινά καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε προκειμένου να είμαστε ισότιμοι χρήστες με τους βλέποντες. Εντούτοις οι προσπάθειες των κατασκευαστών προγραμμάτων για άτομα με μερική ή ολική απώλεια όραση είναι τιτάνιες προκειμένου να καταστίσουν τους τυφλούς ισοδύναμους χρήστες με τους βλέποντες. Αξιόλογη είναι και η εθελοντική ή επιχειρηματική πρωτοβουλία πολλών φοιτητών και καθηγητών πληροφορικής οι οποίοι αποσκοπώντας στην αρωγή δημιουργούν βοηθητικές ή επιπρόσθετες εφαρμογές ή ακόμη και ανεξάρτητα σε σχέση με τους διαδεδομένους αναγνώστες προγράματα. Πραγματικά λοιπόν αξίζει να συγχαρούμε τις εν λόγω κινήσεις και να ενθαρρύνουμε για αντίστοιχες στο μέλλον. Το γεγονός αυτό θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα από την στιγμή που οι κυβερνήσεις θα ενθάρρυναν και θα στήριζαν τέτοιου είδους πρωτοβουλίες όπως αυτή που ακολουθεί.

Γιώργος Προεστός

Κατηγορίες:Άρθρα Γνώμης

Το GoalBall για μένα

Φωτογραφία: Γκολμπολ (goalball) από την ιστοσελίδα της Ελληνικής Παραολυμπαικής Επιτροπής

Φωτογραφία: Γκολμπολ (goalball) από την ιστοσελίδα της Ελληνικής Παραολυμπιακής Επιτροπής

Όταν είχα πάει στην Σχολή Τυφλών, το πρώτο διάστημα που έμεινα στην σχολή, ήθελα να ασχοληθώ με κάποιο άθλημα και έτσι γράφτηκα σ’ένα αθλητικό σύλλογο. Εκεί μου είπανε ότι υπάρχει ένα αθλημα που λέγεται goallball. Την πρώτη φορά πήγα στο γήπεδο με ένα φίλο από την Σχολή Τυφλών και κάθησα στις κερκίδες του γηπέδου. Όταν ξεκίνησαν την προπόνηση μου φάνηκε κάτι το εύκολο. Όταν μπήκα στο γήπεδο να δοκιμάσω, κατάλαβα ότι είναι δύσκολο!

Τον πρώτο καιρό δεν μπορούσα να πηγαίνω κάθε μέρα γιατί είχα και σχολείο αλλά μετά από κάποιο διάστημα, εφόσον το μάθαινα καλύτερα, μου άρεσε και παραπάνω. Ασχολούμουν και πολύ περισσότερο! Πήγαινα στου αγώνες, η προπονήτρια άρχισε να με βάζει σιγά σιγά να παίζω κανονικά, με τη βασική ομάδα και έτσι η διαδικασία γινόταν όλο και πιο ενδιαφέρουσα.

Αποτέλεσμα; Έχω αγαπήσει το  goallball τρομερά και μέχρι σήμερα συνεχίζω ακόμα να παίζω και να συμμετάσχω σε αγώνες. Συμβουλέυω όσα άτομα έχουν πρόβλημα με την όραση τους, όπως εγώ, να το δοκιμάσουν. Όσοι μπορούν να το δοκιμάσουν, ας το κάνουν για να δουν απλά πώς παίζεται!

Σας ευχαριστώ για την ανάγνωση.

Βασίλης Σταμουλάκης

Περισσότερες πληροφορίες για το Goalball, μπορείτε να βρείτε στους παρακάτω συνδέσμους:

1. Wikipedia: http://bit.ly/odfy3n

2. Ελληνική Παραολυμπιακή Επιτροπή: http://bit.ly/oIj3TO

Κατηγορίες:Άρθρα Γνώμης

Ένα ξεχωριστό Σαββατοκύριακο

Πριν από έναν μήνα είχαμε ένα live με το χιπ χοπ συγκρότημα μου, τους UnderFlow, και με άλλα συγκρότηματα στον Σταυρό Θεσσαλονίκης. Παρακάτω θα σας πω πως τα περάσαμε εκεί.

Λοιπόν, φύγαμε από Θεσσαλονίκη νωρίς το μεσημέρι για να πάρουμε το λεωφορείο για τον Σταυρό. Όταν φτάσαμε εκεί πήγαμε στο μαγαζί που θα τραγουδούσαμε, ύστερα για φαγητό. Όταν τελειώσαμε το φαγήτο, κατεβήκαμε κάτω στην παραλία του Σταυρού  για μπάνιο. Το απόγευμα πήγαμε στο μαγαζί για να ετοιμαστούμε και να τραγουδήσουμε, εκεί πέρα κάναμε γνωριμίες με άτομα που μπορούν να μας βοηθήσουν πάνω στην μουσική. Το βράδυ ξαναπήγαμε κάτω στην παραλία για μπάνιο, ήμασταν μεγάλη παρέα και καθόμασταν, μιλάγαμε, κολυμπούσαμε και γενικά περάσαμε μια από τις καλύτερες μέρες μας σαν συγκρότημα. Κατά γενική ομολογία ήταν για μας ένα από τα καλύτερα μας live. Όλο το βράδυ μας το περάσαμε στην παραλία!

Το επόμενο πρωί φύγαμε από την παραλία και πήγαμε να πάρουμε το λεωφορείο για να γυρίσουμε Θεσσαλονίκη μετά από ώρα φτάσαμε στα Κ.Τ.Ε.Λ Θεσσαλονίκης και ύστερα στα σπίτια μας για ύπνο γιατί είμασταν κουρασμένοι από εκεί.

Έτσι περάσαμε το Σαββατοκύριακο μας και ελπίζω και εύχομαι να υπάρξουν και άλλα τέτοια live.

Για το κλείσιμο, ένα από τα καινούρια μας τραγούδια:

http://www.youtube.com/watch?v=QSE7XreA39g

«Aυτό το κομμάτι το εμπνευστήκαμε με εναν φίλο μου, για να ευχαριστήσουμε τα παιδια και τα άτομα γενικά που μας στηρίζουν. Στο δικό μου κουπλέ ευχαριστώ γενικά τα άτομα που ακούνε hip-hop, τους δικούς μου που με στήριξαν,τα παιδιά απο το crew μου και τους φιλους μου και ειδικά τους κολλητούς… ξέρουν ποιοι είναι.»

Κώστας Σπαϊλάρι

Κατηγορίες:Άρθρα Γνώμης

Δεν είναι θέμα Όρασης αλλά Οράματος

Είναι γνωστό ότι τα επαγγέλματα των τυφλών είναι περιορισμένα. Οι περισσότεροι εργάζονται ως τηλεφωνητές, λιγότεροι ως δικηγόροι και όσοι δεν έχουν τα προσόντα για τις πιο πάνω θέσεις εργάζονται σε εργαστήρια του Φάρου Τυφλών της Ελλάδος. Αυτό που θέλουμε είναι να καταργήσουμε την αντίληψη της κοινής γνώμης που θεωρεί ότι ένας τυφλός είναι ικανός να προοδεύσει και να πετύχει στη ζωή του μόνο σε αυτούς τους επαγγελματικούς τομείς. Ένα μικρό δείγμα για τις ικανότητες που μπορεί να έχει ένα άτομο με προβλήματα όρασης παρουσιάζεται στις παρακάτω ιστορίες.
Κατηγορίες:Άρθρα Γνώμης

Η γέννηση της γραφή Βraille

 

 

«Άσε με να πιάσω το χέρι σου, να διαβάσω με τα δάχτυλά μου, ότι μ’ αγαπάς»…

«Άσε με να μπω στον κόσμο σου, εκεί που απλώνεται το απόλυτο σκοτάδι, για να νιώσω, έστω για μια στιγμή, πώς είναι η ζωή σου χωρίς φως, δίχως εικόνες και χρώματα».

Για όλους εμάς, τους «ακέραιους», που βλέπουμε κι ακούμε, ίσως ένα μικρό διάλειμμα, ένα τόλμημα, μια δικιά μας συνειδητή προσπάθεια, να νιώσουμε την αδυναμία του άλλου, έστω ίσως για ένα λεπτό …μας δίδασκε πολλά. Μας έκανε για πάντα πιο ανθρώπινους!

Τρομάζουμε, όταν απλώνεται το σκοτάδι. Φοβόμαστε τις σκιές. Αγανακτούμε, όταν θέλουμε να δούμε και δεν υπάρχει επαρκής φωτισμός. Μεγαλώνουμε την ένταση του ήχου, για ν’ ακούσουμε τέλεια την μουσική. Εντείνομαι την προσοχή μας, για ν’ αποτυπώσουμε το διάλογο. Τεντώνουμε τ’ αυτιά μας, για να μην χάσουμε τις λεπτομέρειες της αφήγησης.

Κι όμως, για κάποιους όλα αυτά, είναι το αξεπέραστο εμπόδιο, ο τοίχος που τους εγκλωβίζει στην απόλαυση της ζωή τους.

Ο Bocelli τραγουδά και δεν βλέπει τα μάτια μας, που δακρύζουν από την μελωδική του φωνή…
Ο Beethoven, συνέθετε μουσικά όνειρα και ήταν μόνο για μας. Αυτός ζούσε στην απόλυτη κώφωσή του…

Χωρίς χρώματα και ήχους, η ζωή είναι κόλαση. Βλέπεις και χαλαρώνεις με το γαλάζιο τ’ ουρανού. Μαγεύεσαι, παρατηρώντας της θάλασσας τον αφρό. Ηρεμείς, με το κελάηδημα του πουλιού και με της βροχής τους ήχους.

Διακόσια χρόνια πέρασαν από τότε… 1809. Γεννήθηκε στο Coupvray της Γαλλίας. Ο πατέρας του είχε ένα μαγαζάκι που έφτιαχνε λουριά για άλογα, σέλες και ελαφρύ εξοπλισμό, για να κουβαλούν οι αγρότες.

Ήταν δεν ήταν τριών χρονών ο Louis και μπήκε για να παίξει, με τα εργαλεία, που ήταν αραδιασμένα στον μπάγκο του εργαστηρίου. Δεν το πολυκατάλαβε, πώς το γαμψερό κοπίδι, καρφώθηκε στο δεξί του μάτι. Ο πατέρας του άκουσε τις φωνές κι έτρεξε έντρομος. Βρήκε το γιο του μέσα στα αίματα. Έτσι ο μικρός Braille, λαβώθηκε στα μάτια για πάντα.
Το πάθημά του, έγινε πάθος κι αγώνας του. Πάσχισε και μπόρεσε να φτιάξει μια γραφή, για να μάθουν οι τυφλοί του κόσμου, να διαβάζουν. Να νιώσουν έστω και μέσα από τις σελίδες των βιβλίων, ότι έχουν κι αυτοί δικαίωμα, να δουν τη ζωή, αγγίζοντας την, με τις «μαγικές κουκκίδες».

Ο Louis Braille, μετά απ’ εκείνο το μοιραίο περιστατικό, σταδιακά του πειράχτηκε το οπτικό νεύρο και στο ακέραιο, αριστερό του μάτι. Η προβληματική όραση, δεν τον πτόησε στη δίψα του για μάθηση. Ήταν ο καλύτερος μαθητής. Όμως κουράζονταν πολύ να διαβάσει και να γράψει, γιατί η όρασή του σταδιακά μειώνονταν. Έτσι σε ηλικία 10 χρόνων οι γονείς του, για να τον βοηθήσουν, τον έστειλαν εσώκλειστο σε Σχολή Τυφλών.

Εκεί πρόκοψε. Έμαθε τεχνικές ανάγνωσης, αλλά περισσότερο τον ενθουσίασε η μουσική παιδεία. Έγινε βιρτουόζος του τσέλου και οργανίστας, που του έδωσε τη δυνατότητα να πηγαίνει τακτικά σε διάφορες εκκλησίες για να παίζει, τις θεϊκές νότες του «ave Maria».

Όμως ο μεγάλος καημός του ήταν το διάβασμα. Δεν μπορούσε να κάτσει πάνω από τους αμέτρητους τόμους της βιβλιοθήκης και ν’ απολαύσει την ανάγνωση.

Κάποια μέρα, πειραματιζόμενος διάφορα κόλπα για να ξεκουράζει την ελάχιστη, καταπονημένη του όραση, άκουσε για κείνο τον περίεργο τύπο Charles Barbie. Ένα φαντάρο του γαλλικού στρατού, που κατά τη διάρκεια των ναπολεόντειων πολέμων, είχε επινοήσει μια μέθοδο συνεννόησης του στρατού, με κωδικοποιημένα μηνύματα.

Ήταν 12 τελείες, ως τύπος αλφαβηταρίου, που συνέθεταν λέξεις, αναλόγως το πώς τοποθετούσες την κάθε τελεία. Κάτι τι, σαν τα κινεζικά ιδεογράμματα. Αυτό το πρωτόλειο σύστημα, χρησιμοποιούσαν οι τυφλοί, για την ανάγνωση κάποιων μικρών σημειώσεων.

Από το 1821, ο Braille, άρχισε να επεξεργάζεται την μέθοδο αυτή. Έτσι σταδιακά την εξέλιξε στην εφαρμογή της. Εκείνο που τον βοήθησε ήταν η μουσική. Δηλαδή οι ήχοι. Κατέβασε τον κώδικα από τα 12 λακκουβάκια, στα 6, για να είναι πιο εύχρηστα στα δάχτυλα και πρόσθεσε ήχους στο κάθε σημείο.

Κατόρθωσε το διαβολεμένο μυαλό του, να δημιουργήσει 63 σύνολα, που μέσα σ’ αυτά, με τις αναπροσαρμογές των κουκκίδων, μπορούσαν ν’ αναπτυχθούν: αριθμοί, γράμματα και σημάδια αναγνώρισης στοιχείων. Δηλαδή το δένδρο, η θάλασσα κλπ. Επεκτείνοντας, το πρωτοποριακό μοντέλο, του πρόσθεσε μαθηματικά και μουσικές σημειώσεις.

Η συνεχής εξέλιξη αυτή από τον Braille, τον οδήγησε στην επινόηση της λεγόμενης «ραφιγραφίας», δηλαδή στη γραφή με τα δάχτυλα. Είναι ένα όργανο, που μετατρέπει την γραφή των τυφλών σε κανονικά τυπογραφικά στοιχεία.

Στην προσπάθειά του αυτή συνετέλεσε:
Ένας τιμητικός μισθός, που του χορήγησε μια ενορία, στην οποία έπαιζε εκκλησιαστικό όργανο.
Και ο φίλος του Pierre Foucault, που όλα αυτά τα χρόνια των πειραματισμών, στάθηκε δίπλα του ακούραστα, τον ενθάρρυνε συνεχώς, να προσπαθεί για να φτάσει …στο ακατόρθωτο.
Να παρουσιαστεί το 1843, το πρώτο σύγγραμμα τυφλού, που διαβάστηκε από …ανοιχτομάτηδες.

Από κει κι ύστερα, του άνοιξαν οι δρόμοι της αναγνώρισης. Μετατέθηκε στο Εθνικό Κέντρο Νεότητας Τυφλών. Όμως για μια ακόμη φορά, η τύχη τον πρόδωσε. Το 1850, τον χτύπησε η αρρώστια της εποχής εκείνης, η φυματίωση. Σε ηλικία 43 χρόνων το 1852, τον έθαψαν στο κοιμητήριο της γενέθλιας πόλης του.

Οι Γάλλοι, χρειάστηκε να περάσουν 100 χρόνια, για να μεταφέρουν τα οστά του στο Πάνθεον των Αθανάτων στο Παρίσι. Στην πόλη του, έμειναν μόνο τα μαγικά του χέρια, αυτά που έκαναν την ανθρωπότητα, να του χρωστάει αιώνιο θαυμασμό. Γιατί αυτά που γράφω κι αυτά που διαβάζω, δεν είναι μόνο πια προνόμιο των πολλών …αλλά όλων.

Εκείνων, που θέλουν να ξεπεράσουν τους φραγμούς, που φέρνει η απομόνωση. Που έχουν μάτια και ψυχή, να πιάσουμε το μήνυμα της κοινωνικής αλληλεγγύης. Κι εδώ είναι το στίγμα της αυτοκριτικής μας.

Αν ο Braille, ήταν ο φάρος των τυφλών, ο κάθε ασυνείδητος, που εμποδίζει στο δρόμο την κυκλοφορία των ανθρώπων, που δεν έχουν τη δυνατότητα να προφυλαχτούν, να τρέξουν, να ζήσουν τη χαρά του φωτός, ας αναλογιστεί το χρέος του. Ας μετριάσει τον ανοιχτομάτικο εγωισμό του. Ας αφήσει τα βήματα των τυφλών, ν’ αγγίξουν την ευαισθησία μας.

Σήμερα 180 εκατομ. τυφλοί διαβάζουν από το «σύστημα Braille». Από το 1868, που πρωτοκυκλοφόρησε μέχρι σήμερα, έχουν τυπωθεί πάνω από 10 εκατ. βιβλία! Έγγραφα, νόμοι, διατάγματα, ψηφοδέλτια, υπολογιστές, κλπ. έχουν ενσωματώσει τη «γραφή Braille». Tώρα γίνεται προσπάθεια, να γραφούν οι ετικέτες φαρμάκων και τροφίμων.

Φέτος, συμπληρώνονται 200 χρόνια από τη γέννηση, του Louis Βraille. Τα μαρμάρινα χέρια του, που ακουμπούν στο μνήμα του, γέμισαν από λουλούδια και σημειώματα.
Ένας τυφλός από το Περού, του άφησε το μήνυμα: «Διάβηκα βουνά, πέρασα ωκεανό, για να έρθω σε ‘σένα, να σου πω. Ναι τα κατάφερα. Διάβασα μόνος μου, την πρώτη έκθεση του παιδιού μου στο σχολείο. Μου την έκανε δώρο η γυναίκα μου. Ευχαριστώ»!
(Τη μετέτρεψε σε γραφή «Braille»).

Αναδημοσίευση από «ΡΑΠΟΡΤΟ» Μηνιαίο περιοδικό τής πρωτοβουλίας πολιτών για τη Ζάκυνθο

Μιχάλης Μιχελής
26 Φεβρουαρίου 2009

Κατηγορίες:Άρθρα Γνώμης

Για εμένα το Hip Hop

Κατ’ αρχήν, γεια σας! Με λένε Κώστα και θα σας πω για το hip-hop. Δεν ξέρω τι είναι το hip-hop για τους άλλους, ίσως για κάποιους είναι μια ευκαιρία να αναδειχθούν και να βγάλουν με αυτόν τον τρόπο λεφτά αλλά για μένα σημαίνει πολλά περισσότερα.

ελληνικό hip hop

Το ελληνικό hip-hop. Φωτογραφία από το apn.gr

Το hip-hop για μένα είναι τρόπος έκφρασης, με αυτό τον τρόπο ξεφεύγω από τα προβλήματα της καθημερινότητας και από όλα όσα συμβαίνουν στον κόσμο γύρω μας. Πιστεύω πως για να αρχίσει κάποιος να ασχολείται με το hip-hop πρέπει να έχει κάτι να πει. Αυτή η μουσική δεν είναι απλά μια μουσική που την κάνει κάποιος για να την ακούσει ο κόσμος, είναι ένας τρόπος διαμαρτυρίας και αντίστασης σε ό,τι προσπαθεί με ύπουλο τρόπο να μας βλάψει.

Και εννοώ ένα ολόκληρο σύστημα, στο οποίο συμπεριλαμβάνονται συχνά και τα Μέσα, που μας μεταφέρει πρότυπα και μας μετατρέπει σε καταναλωτικά όντα προς όφελος εταιριών. Χάρη στο hip-hop  βρίσκουμε τρόπο να εναντιωθούμε και να βγάλουμε από μέσα μας αυτά που θέλουμε να πούμε και αυτό για μένα και για πολλά άτομα, είναι το όπλο μας απέναντι στο σύστημά αυτό αλλά και ταυτόχρονα δημιουργικότητα.

Αυτό είναι για εμένα το hip-hop και πιστεύω αύτο να είναι και για τους περισσότερους που το κάνουν, σίγουρα όχι για όλους. Για να κλείσω παραθέτω κάποιους στίχους από ένα κομμάτι μου που συμπυκνώνουν τη θεωρία μου για αυτό το είδος της μουσικής:

“Τέλος πάντων κάποιοι το ‘χουνε πάρει στην πλάκα

Κάποιοι το κάνουνε μονάχα για τα φράγκα

Υπάρχουν και άλλοι που το γουστάρουνε στα αλήθεια

Και ποτέ τους μάγκα δεν πουλάνε παραμύθια”

Κώστας Σπαϊλάρι

Κατηγορίες:Άρθρα Γνώμης
Αρέσει σε %d bloggers: