Αρχική > Ανακοινώσεις > Άμστερνταμ…

Άμστερνταμ…

 Φέτος, όπως και κάθε χρόνο τα τελευταία τρία χρόνια, έγινε μια αθλητική κατασκήνωση την οποία οργάνωσε ο Πανελλήνιος Σύλλογος Τυφλών Θεσσαλονίκης και η επιτροπή της παραολυμπιάδας στην οποία δεν παίρνουν μέρος μόνο άτομα με πρόβλημα όρασης άλλα και άτομα με αναπηρία στα κάτω άκρα.

Έτσι πήρα και εγώ μέρος σε αυτήν την αθλητική κατασκήνωση που έγινε φέτος στην Ολλανδία.

Ήταν πολύ ωραίο όλο αυτό διότι συγκεντρωθήκαμε εκεί συμμετέχοντες από 8 χώρες και συγκεκριμένα από Ολλανδία, Γερμανία, Κορέα, Αμερική, Τουρκία, Βουλγαρία, Suriname, και φυσικά την Ελλάδα.

Ήταν επίσης πολύ ωραία γιατί γνωρίσαμε νέους πολιτισμούς, νέα έθιμα και νέα μέρη.

Εκεί κάναμε διάφορα αθλήματα όπως κολύμβηση, στίβο, goalball το οποίο είναι το άθλημα των τυφλών, μπότσια το οποίο είναι ένα άθλημα για άτομα με αναπηρία στα πόδια και παίζεται με καροτσάκι, το χόκεϊ με αναπηρικό καροτσάκι όπου κρατάς ένα μπαστούνι στο χέρι σου για να ακουμπάς τη μπάλα και το so down το οποίο είναι κάτι σαν πινκ πονκ άλλα για τυφλούς. Αυτό που μου έκανε μεγάλη εντύπωση ήταν το ότι τις αθλητικές εγκαταστάσεις τις έκανε μόνος του ένας απλός πολίτης επειδή ο γιός του είχε αναπηρία στα πόδια. Ο ίδιος ήταν μεγάλος αθλητής και λυπόταν που ο γιος του δεν μπορούσε να ακολουθήσει τα χνάρια του.

Εκτός από τα παραπάνω αθλήματα όμως κάναμε και άλλες δραστηριότητες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν το ότι πήγαμε σε ένα τυροκομείο να μας δείξουν πως κάνουν το τυρί και φτιάξαμε το δικό μας τυρί το οποίο και πήραμε σπίτι μας. Επίσης πήγαμε βόλτα στο Άμστερνταμ για να δούμε τα μέρη. Ήταν υπέροχα. Μου άρεσε πολύ που οι περισσότεροι άνθρωποι εκεί κινούνται μέσα στη πόλη με τα δικά τους ποδήλατα και είχε σε πολλά μέρη πάρκινκ για αυτά. Επίσης μου άρεσε πολύ το ότι υπήρχαν ποδήλατα ταξί που σε πήγαιναν όπου ήθελες αλλά και ποδήλατα με καλαθάκια για μωρά.

Αυτό όμως που μου άρεσε περισσότερο από το Άμστερνταμ ήταν τα πολλά κανάλια και τα καραβάκια μέσα σε αυτά.

Οι άνθρωποι με τους οποίους συναναστραφήκαμε ήταν υπέροχοι, φιλόξενοι και με πολύ χιούμορ.

Ίσως το πρόγραμμα μας ήταν λίγο στριμωγμένο όμως δεν μπορώ να πω με τίποτα ότι ήταν κουραστικό.

Στο τέλος κάθε ημερήσιου προγράμματος κάναμε ήπια παιχνίδια τα οποία ήθελαν να μας περάσουν ένα μήνυμα. Το μήνυμα αυτό ήταν το να κυνηγάμε τα όνειρά μας και να μην μας πτωεί η πάθηση που έχουμε όποια και αν είναι αυτή.

Αυτό ήταν φυσικά μια πολύ καλή εμπειρία για εμένα διότι γνώρισα και άλλα παιδιά και επειδή μπήκα στη θέση ενός αναπήρου και κατάλαβα πως υπάρχουν και χειρότερες παθήσεις από τη δικιά μου. Επίσης έμαθα πολλά αθλήματα που πριν δεν γνώριζα και φυσικά παρακαλάω να μου δοθεί η ευκαιρία να συμμετάσχω ξανά σε τέτοιες διοργανώσεις.

Θανάσης Χατζηπάντου

Advertisements
Κατηγορίες:Ανακοινώσεις
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: